Աշխատասիրությունից մինչև կախվածություն․ ընտրության վտանգը. Մհեր Ավետիսյան
Մենք աշխատող ժողովուրդ ենք։ Մենք մտածող ժողովուրդ ենք։ Սակայն միայն այդ որակներն ունենալը բավարար չէ, եթե հասարակությանը աստիճանաբար սովորեցնում են ապրել այլ տրամաբանությամբ։
Միջավայրը ձևավորում է մարդուն։ Եթե մարդուն մշտապես առաջարկվում է հեշտ ճանապարհ՝ առանց ստեղծելու, առանց պատասխանատվություն ստանձնելու, ժամանակի ընթացքում նա կարող է կորցնել իր աշխատասիրությունը, նախաձեռնողականությունն ու ինքնուրույնությունը։
Պետք է մտածել ոչ միայն այն մասին, թե այսօր ինչ է տրվում մարդուն, այլև այն մասին, թե ինչպիսի մարդ է ձևավորվում դրա արդյունքում։ Արդյո՞ք նա դառնում է ավելի ինքնուրույն, ավելի ստեղծագործ և ավելի պատասխանատու, թե՞ սովորում է ապրել մշտական կախվածության մեջ։
Ոչ մի հասարակություն չի կարող երկարաժամկետ զարգանալ միայն սպառելով։ Այն պետք է ստեղծի, աշխատի, նոր արժեք ձևավորի և պահպանի իր մտածողության մշակույթը։ Հակառակ դեպքում այն աստիճանաբար վերափոխվում է՝ կորցնելով իր ինքնությունն ու զարգացման ներուժը։
Մեզ անհրաժեշտ է այնպիսի համակարգ, որը ոչ թե թուլացնում է մարդու կամքն ու նախաձեռնությունը, այլ ամրապնդում է դրանք՝ խրախուսելով աշխատել, ստեղծել, պատասխանատվություն կրել և սեփական ուժերով կառուցել ապագան։ Որովհետև ուժեղ հասարակությունը սկսվում է ուժեղ, ազատ և պատասխանատու մարդուց։
Մհեր Ավետիսյան
