Հայերեն
Բանանի շուրջ աղմուկ, պետության շուրջ լռություն․ ինչպես ենք ընկնում հանրային ուշադրության ծուղակը. Աննա Կոստանյան «Քաղաքական գործիքակազմի առումով իշխանությունը չունի բավական կենսունակություն ընդդիմության հետ մրցակցության տեսանկյունից, ուստի դիմում է ռեպրեսիվ մեխանիզմներին». «Փաստ» Եվրոպական օրակարգի «ներքին ընդդիմադիրը». ի՞նչ են ցույց տալիս ԱԽ նախկին քարտուղարի հայտարարությունները. «Փաստ» Երևանի «հավասարակշռված» դիվանագիտության գինը. վերադարձ դեպի Մոսկվա՞. «Փաստ» Անձեռնմխելիության պատրանքը. ի՞նչ դասեր է տալիս դատավոր Մասիս Մելքոնյանի շուրջ ծավալվող գործընթացը. «Փաստ» Ինչո՞ւ համընկան Ալիևի «բացումն» ու Սամվել Կարապետյանի կալանավորումը. «Փաստ» Բանանի «դիվանագիտությունը» և «պրիմիտիվ» քաղաքականության վիրուսային բանաձևը. «Փաստ» Ադրբեջանը Հայաստանի Սահմանադրությունից Անկախության հռչակագիրը վերացնելով` հող է նախապատրաստելու կեղծ «Արևմտյան Ադրբեջանի» համար. Արամ Վարդևանյան Աչք փակելով Լեռնային Ղարաբաղում էթնիկ զտումների վրա՝ աշխարհը դատավճիռ ստորագրեց ՄԱԿ-ի վրա. Շարմազանով Ամեն մի որոշման, քայլի, գործողության հետևում կոնկրետ մարդիկ են՝ իրենց պատասխանատվությամբ. «Փաստ» «Գաղափարախոսություն»՝ ուղղված հայ ժողովրդի ինքնության հիմնասյուների վերանայմանը և ազգային հիշողության կազմաքանդմանը. «Փաստ» «Արցախի էջի փակումը հարցականի տակ դրեց Հայաստանի անկախությունն ու գոյությունը». «Փաստ»

Էական հարցեր, որոնք այդպես էլ մնացել են անպատասխան. «Փաստ»

Քաղաքականություն

«Փաստ» օրաթերթը գրում է.

Անկախ քաղաքական հայացքներից, կուսակցական պատկանելությունից կամ իշխանություն-ընդդիմություն հակադրությունից՝ հայկական հանրային գիտակցության մեջ շարունակում է բաց մնալ ամենահիմնական հարցը՝ ինչպե՞ս եղավ, որ հայ ժողովուրդը կորցրեց Արցախը՝ այն տարածքը, որը ոչ միայն պատմականորեն, մշակութային և քաղաքակրթական առումով եղել է հայկական ինքնության առանցքային հենասյուներից մեկը, այլև դարերի ընթացքում մշտապես բնակեցված է եղել հայերով։

Տասնամյակներ շարունակ միջազգային մակարդակում անգամ ամենաբարդ քաղաքական քննարկումների պայմաններում շատերի մեջ կասկած չէր առաջանում Արցախի հայկական բնույթի վերաբերյալ։ Սակայն այսօր իրավիճակն արդեն հասել է մի կետի, երբ ոչ միայն տեղի է ունեցել տարածքային կորուստ, այլ նաև ընթանում է հայկական մշակութային, պատմական և քաղաքակրթական հետքի համակարգված ոչնչացում։

Այս իրավիճակում բնական է, որ հանրության ներսում կրկին ու կրկին բարձրացվում են պատերազմի ընթացքում թույլ տրված ռազմաքաղաքական սխալների հարցերը։ Յուրաքանչյուր պարտություն իր մեջ պարունակում է քաղաքական որոշումների շղթա, ռազմավարական հաշվարկների սխալներ, երբեմն նաև չօգտագործված հնարավորություններ։ Եվ հենց այս համատեքստում վերջին տարիներին առավել հաճախ քննարկվող հարցերից մեկը վերաբերում է Ադրբեջանի էներգետիկ ենթակառուցվածքների հետ կապված հայկական կողմի վարքագծին։ Շատերի շրջանում այսօր հարց է առաջանում՝ եթե Ադրբեջանը պատերազմի ընթացքում օգտագործում էր իր ամբողջ ռազմական ներուժը, ներգրավում էր թուրքական աջակցությունը, կիրառվում էին ժամանակակից անօդաչու համակարգեր, հրթիռային հարվածներ, տնտեսական ու տեղեկատվական ամբողջ ռեսուրսը, ապա ինչո՞ւ հայկական կողմը չի դիմել հակառակորդի ամենախոցելի և ամենազգայուն հատվածներից մեկին՝ էներգետիկ համակարգին հարվածելու ռազմավարությանը։ Առավել ևս, երբ խոսքը վերաբերում է մի երկրի, որի պետական բյուջեի, տնտեսական կայունության և միջազգային ազդեցության առանցքը կառուցված է նավթի և գազի արտահանման վրա։

Առավել զարմանալի է այն հանգամանքը, որ պատերազմի ընթացքում հայկական կողմից հնչում էին հայտարարություններ և երաշխիքներ այն մասին, որ, օրինակ՝ Բաքու-Թբիլիսի-Ջեյհան նավթամուղը չի դառնա թիրախ։ Հանրային մի զգալի հատվածի համար հենց սա դարձավ ամենամեծ հարցերից մեկը, որովհետև ստեղծվեց տպավորություն, որ նույնիսկ գոյաբանական պատերազմի պայմաններում հայկական կողմը սահմանափակումներ էր դնում սեփական գործողությունների վրա՝ այն դեպքում, երբ հակառակ կողմը նման սահմանափակումներ գրեթե չուներ։

Այս թեման առավել սուր է ընկալվում նաև այն պատճառով, որ ժամանակակից պատերազմների փորձը ցույց է տալիս լրիվ այլ պատկեր։ 21-րդ դարի պատերազմներում էներգետիկ ենթակառուցվածքներն արդեն վաղուց վերածվել են ռազմավարական թիրախների։ Տարածաշրջանային հակամարտությունների ընթացքում հաճախ թիրախավորվում են նավթային և գազային ենթակառուցվածքները, որովհետև ժամանակակից աշխարհում էներգետիկան պարզապես տնտեսություն չէ, այլ աշխարհաքաղաքական գործիք ու լծակ։ Ուստի շատերի համար անհասկանալի է մնում, թե ինչու հայկական կողմը պատերազմի ընթացքում ամբողջ ծավալով չօգտագործեց այդ տրամաբանությունը։

Իհարկե, այստեղ անհրաժեշտ է դիտարկել նաև հակառակ փաստարկները, որովհետև ռազմաքաղաքական որոշումները սովորաբար ունեն բազմաշերտ բնույթ։ Որոշ վերլուծաբաններ նշում են, որ Ադրբեջանի հիմնական էներգետիկ ենթակառուցվածքների դեմ հարվածները կարող էին հանգեցնել լայնածավալ միջազգային արձագանքի։ ԲաքուԹբիլիսի-Ջեյհան նավթամուղը միայն ադրբեջանական նախագիծ չէ։ Այն ներգրավված է միջազգային խոշոր դերակատարների շահերի համակարգում՝ սկսած Թուրքիայից և Մեծ Բրիտանիայից մինչև արևմտյան էներգետիկ ընկերություններ։ Այդ ենթակառուցվածքի դեմ հարվածը կարող էր ստեղծել իրավիճակ, որտեղ պատերազմը դուրս կգար միայն հայ-ադրբեջանական հակամարտության շրջանակից և կարող էր բերել արտաքին ուժերի ավելի կոշտ ներգրավման։ Որոշ գնահատականներով, հայկական կողմը հավանաբար փորձել է խուսափել այնպիսի քայլերից, որոնք կդիտարկվեին որպես տարածաշրջանային էներգետիկ անվտանգության դեմ գործողություն։ Սակայն այստեղ առաջանում է մյուս հարցը՝ եթե պատերազմն արդեն գոյաբանական բնույթ էր կրում, եթե վտանգված էր ամբողջ Արցախի ճակատագիրը, ապա արդյո՞ք չափազանց մեծ չէր այդ ինքնասահմանափակման գինը։

Այս ամբողջ քննարկումը նախընտրական շրջանում ձեռք է բերում նաև ներքաղաքական նշանակություն։ Հանրությունը փորձում է հասկանալ ոչ միայն անցյալի սխալները, այլ նաև ապագայի անվտանգության մոդելը։ Ի վերջո, պատերազմից հետո հասարակության մեջ ձևավորվել է խորքային անվստահություն ռազմաքաղաքական որոշումների արդյունավետության նկատմամբ։ Մարդիկ փորձում են հասկանալ՝ արդյո՞ք բոլոր հնարավորությունները օգտագործվել են, արդյո՞ք եղել են չկայացված որոշումներ, որոնք կարող էին փոխել պատերազմի ընթացքը, և արդյո՞ք պետությունն ունեցել է բավարար ռազմավարական կամք։

Այս հարցերը հատկապես կարևոր են փոքր պետությունների համար, որովհետև փոքր երկրները սովորաբար չեն կարող հաղթել միայն ռեսուրսների հաշվին։ Նրանք ստիպված են մտածել ասիմետրիկ ռազմավարությունների, հակառակորդի խոցելիության, տնտեսական և հոգեբանական ճնշման մեխանիզմների մասին։

Այս թեման դեռ երկար կմնա հայկական քաղաքական և հանրային դիսկուրսի առանցքում, որովհետև խոսքը միայն անցյալի մասին չէ։ Խոսքը ապագայի անվտանգության փիլիսոփայության մասին է։

Մանրամասները՝ «Փաստ» օրաթերթի այսօրվա համարում

Ուիթքոֆն ու Քուշները Բեռլինում կքննարկեն Կիևի անվտանգության երաշխիքներըԻնչ եղանակ է սպասվում առաջիկա օրերինՀամախմբվում ենք ըստ օրակարգի, ճիշտ չի, որ բոլորը նույն կերպ մտածեն, երբեմն դժվար է լինում. ԳրիգորյանՎճռական գործողություններ լինելու են. Լևոն ԱզիզյանՉկա’ մի դեպք, երբ սահմանադրություն չփոխելու համար մի երկիր հարձակվում է մյուս երկրի վրա․ ԳրիգորյանԱյս իշխանության հեռացումից հետո Սահմանադրության փոփոխության հարց պետք է դրվի. Աննա Գրիգորյան44-օրյա պատերազմը ես հաճախ եմ բնորոշել որպես «տարօրինակ». Արմեն ԱշոտյանՆիկոլ Փաշինյանը զբաղված է Հայաստանի ազգային պետության կազմաքանդմամբ․ Լևոն ԱզիզյանԱյս իրավիճակում չի քննարկվում այլ պատասխան քան ոչը․ Արամ ՎարդևանյանՀայաստանի եվրոպական ուղին՝ խոստումների և պարտավորությունների միջևՄոսկվա-Երևան տոմսերը կտրուկ թանկացել են․ ի՞նչ արժեն այս պահինՄելիքբեկյանը կողմ է, որ ՖԻՖԱ-ն գլխավորի Դիալլոն․ «Լավ ճանաչում եմ, ունի անհրաժեշտ որակները»ՔՊ-ն մահաբեր իշխանություն է․ Արսեն Գևորգյանն այս իշխանության զոհն է․ մենք շարունակելու ենք պայքարել, մինչև նրա նկատմամբ արդարությունը վերականգնվի. Ուժեղ ՀայաստանՆոյեմբերյանի և Բերդի ճանապարհներին մառախուղ է․ տեսանելիությունը՝ մինչև 50 մետրՄենուա Սողոմոնյանի յուրահատուկ շնորհավորանքը Խաչիկ ԳալստյանինՆոյեմբերի 18-ին, 19-ին և 20-ին ավելի քան 40 ժամ ջուր չի լինելուՄինչև 2026 թ.-ի դեկտեմբերի 31-ը. 3 ժամկետ, որոնք բաց թողնելու դեպքում կարող եք գումար կամ իրավունք կորցնելԻնչպե՞ս է իշխանությունը համարձակվում հրաժարվել Հայաստանի ծննդյան վկայականից՝ երկիրը թողնելով Ադրբեջանի տարածքային հավակնությունների առաջ անպաշտպանԱնձնակազմը զոհվել է․ Ան-12 ինքնաթիռ է կործանվել․ ՌԴՆախկինում ընդդիմադիր Փաշինյանն այսօր կամաչեր վարչապետ Փաշինյանից. Մարիաննա ՂահրամանյանԴուք կտրված եք ժողովրդից․ հունիսի 7-ին ժողովուրդն իր խոսքը հստակ ասել է․ մենք թույլ չենք տա ալիևյան սահմանադրության ընդունումը․ Շիրազ ՄանուկյանՄհեր Ավետիսյանը՝ ուսանողներին․ «Ուժը ծնվում է գիտելիքից ու խելքից, դուք եք ծնելու այդ ուժը՝ հանուն Հայաստանի»«Մի՞թե Նիկոլին հաջողվել է սպանել նաև միտքը»․ Հայաստանում ներքաղաքական գործընթացներ չկան․ Արտակ ԶաքարյանՎարդան Ջհանյանը՝ հանքարդյունաբերության ոլորտի զարգացման և նոր միասնական ստանդարտների ներդրման մասինՓաշինյանն իր իսկ քննադատության թիրախում. Մարիաննա ՂահրամանյանԱյս մարդիկ ամեն օր խախտում են մեջբերածս ու մի շարք այլ օրենքներ. Աննա ԿոստանյանԸնտրություններում Փաշինյանին ձայն տված մարդկանց զգալի մասն այդ քայլն արել է վախից դրդված. Ավետիք ՉալաբյանՍահմանադրությունը չի փոխվելու. տեսանյութԲիզնեսին կառաջարկվեն էլեկտրական բեռնատարներԲռնատիրական կարգերը մեր երկրում երկար դիմակայել չեն կարող. մի օր դա ավարտվելու է. Արեգ ՍավգուլյանԳազի սակագնի թանկացումը բացասական է ազդելու Հայաստանի տնտեսության վրա. Արմեն ՄանվելյանԱյն ինչ մեզ տրված է ի ծնե, մենք չենք ընտրում, բայց դրան հավատարիմ մնալը մեր ընտրությունն է. Մհեր ԱվետիսյանԱլիևին փոխանցեք` հայ ժողովուրդը նրանից ներողություն չի խնդրելու. Արեգա ՀովսեփյանԶՊՄԿ-ն շնորհավորում է ուսանողներին ուսանողների միջազգային օրվա առթիվ«Ծիծեռնակի հավատի կենացը» ֆիլմը Տորոնտոյի «Նուռ» ֆիլմերի փառատոնում արժանացել է «Ծագող աստղ» մրցանակիԲոլորս միասին պետք է չխնայենք մեր ուժն ու եռանդը և պաշտպանենք հայկական արժեքները. Արսեն ԳրիգորյանԱլիևյան սահմանադրությունը դուռ է բացելու դեպի կեղծ «Արևմտյան Ադրբեջան», դրանով ապամոնտաժելու են Հայաստանի ՀանրապետությունըԻշխանությունն իր քարոզչական մեքենայով մտել է տուն առ տուն և հաջողության հասել՝ այլասերելով ամեն ինչ. Էդմոն ՄարուքյանԿարո՞ղ ենք փրկել արցախյան բարբառը. Տիգրան ԴումիկյանՍերգեյ Սմբատյանի «Երաժշտություն հանուն ապագայի» հիմնադրամի պատանի երաժիշտների ելույթը Koreez 2026-ինԱրարատի և Անդրանիկի նկարները հեռացնելը միշտ եղել է թուրքական պահանջ. Ատոմ ՄխիթարյանԵրիտասարդ ամուսինները լեռներում հյուրատուն են հիմնելԲանանի շուրջ աղմուկ, պետության շուրջ լռություն․ ինչպես ենք ընկնում հանրային ուշադրության ծուղակը. Աննա ԿոստանյանՀայաստանը պարտավոր է օր առաջ հեռանալ Արևմուտքից. Մհեր Ավետիսյան«Վարչապետին` պահանջ. անցկացրե՛ք Ազգային ժողովի արտահերթ ընտրություններ, և միայն այդ ընտրությունների արդյունքների հիման վրա կորոշվի` իրականացնե՞լ «Թրամփի ուղին», թե՞ ոչ, անցկացնե՞լ սահմանադրական հանրաքվե՞ն, թե՞ ոչ». Խաչիկ ԱսրյանԷլ ո՞նց ասեն, որ հասկանանք... «Փաստ»«Գործող կառավարությունը խամաճիկ է տարբեր ուժային կենտրոնների ձեռքում». «Փաստ»«Քաղաքական գործիքակազմի առումով իշխանությունը չունի բավական կենսունակություն ընդդիմության հետ մրցակցության տեսանկյունից, ուստի դիմում է ռեպրեսիվ մեխանիզմներին». «Փաստ»Հայաստանի տարեցների սոցիալական գոյապայքարը՝ սպառողական զամբյուղի անհասանելիության պայմաններում. «Փաստ»Եվրոպական օրակարգի «ներքին ընդդիմադիրը». ի՞նչ են ցույց տալիս ԱԽ նախկին քարտուղարի հայտարարությունները. «Փաստ»