Պետական հեռուստաընկերությունը պետք է վերադարձվի հանրությանը. Հրայր Կամենդատյան
Հասարակություն
Սեպտեմբերի 27-ը՝ 44-օրյա պատերազմի տարելիցը, Հայաստանի և համայն հայության համար համազգային սգո, խնկարկման և մեր նահատակված հերոսների հիշատակի սրբազան օր է: Այդ օրը Հանրային հեռուստաընկերության եթերացանկի և բովանդակության ընտրությունը բացառիկ զգայունություն, հարգանք և բարոյական պատասխանատվություն է պահանջում:
Հանրային հեռուստաընկերությունը (Հ1) ֆինանսավորվում է ՀՀ քաղաքացիների հարկերի հաշվին և ունի հստակ օրենսդրական ու հանրային առաքելություն՝ սպասարկելու հանրային շահը, պահպանելու ազգային, մշակութային ու բարոյական արժեքները:
Պատերազմի հիշատակի օրը եթերային ցանցում զվարճալի կամ ժամանցային համերգային ծրագրերի տեղադրումը հանրության լայն շրջանակներում, զոհվածների հարազատների և մտավորականության մոտ առաջացնում է արդարացի բողոք և վրդովմունք:
Հանրային քննադատության և պահանջի հիմնական շեշտադրումները.
* Բարոյական անհամատեղելիություն. Համազգային ողբերգության և հիշատակի օրը ժամանցային երաժշտության կամ թեթև ոճի համերգների հեռարձակումը դիտվում է որպես անհարգալից վերաբերմունք նահատակված զինծառայողների հիշատակի և նրանց ընտանիքների վշտի հանդեպ:
* Մշակութային քաղաքականության ձախողում. Հանրային հեռուստաընկերությունը պետք է հանդիսանա բարձրարժեք մշակույթի, դասական երաժշտության, փաստագրական ու պատմական նյութերի տարածող, այլոչ թե էժանագին ժամանցի հարթակ:
* Ղեկավարության պատասխանատվություն. Նման եթերային քաղաքականություն վարող ղեկավարությունը ցույց է տալիս հանրային զգայունությունների լիակատար բացակայություն, ինչը հիմք է հանդիսանում նրանց պաշտոնանկության և հանրային պատասխանատվության ենթարկելու պահանջ ներկայացնելու համար:
Հանրային պահանջի / Հայտարարության նախագիծ
«Հանրային հեռուստաընկերության ղեկավարության անհապաղ հրաժարականի և եթերային քաղաքականության վերանայման մասին»
Սեպտեմբերի 27-ին՝ մեր հազարավոր որդիների նահատակության և սրբազան հիշատակի օրը, Հանրային հեռուստաընկերության եթերով թեթև-ժամանցային ծրագրերի և համերգների հեռարձակումը բարոյական սահմանագծի անցում է և բացահայտ արհամարհանք հայ ժողովրդի վշտի ու ազգային արժանապատվության հանդեպ:
Հանրային հեռուստաընկերությունը, որը սնվում է հայ հարկատուների միջոցներից, կոչված է լինելու ազգային հիշողության, բարձր մշակույթի և պետական մտածողության կրողը: Սգո և խնկարկման օրը եթերը ժամանցային աղմուկով լցնելը վկայում է Հ1-ի ղեկավարության կողմից տարրական բարոյական նորմերի, հանրային զգայունության և պատասխանատվության իսպառ բացակայության մասին:
ՊԱՀԱՆՋՈՒՄ ԵՆՔ.
* Հանրային հեռուստաընկերության տնօրենի և եթերային քաղաքականության պատասխանատուների անհապաղ հրաժարականը:
* Հանրային հեռարձակողի խորհրդի կողմից տեղի ունեցածի պաշտոնական գնահատականը և հանրությունից հանրային ներողություն խնդրելը:
* Սգո և հիշատակի օրերի համար եթերային հատուկ ցանցի հստակ չափորոշիչների սահմանումը, որոնք կբացառեն ժամանցային և անորակ բովանդակության հեռարձակումը:
Ազգային հիշողությունն ու հերոսների սխրանքը առևտրի կամ էժանագին տամբուրինների առարկա չեն: Պետական հեռուստաընկերությունը պետք է վերադարձվի հանրությանը:
