«Չեմ վստահում» նախաձեռնություն. «Երիտասարդները ավելի հականիկոլփաշինյանական են»
Հասարակություն«Սրբազան պայքարի» երիտասարդները շարունակում են մայրաքաղաքի տարբեր վայրերում իրականացնել «Չեմ վստահում» ակցիան, որին, ինչպես Aravot.am-ի հետ զրույցում հայտարարեց Բագրատ Սրբազանը, արդեն մասնակից է դարձել ավելի քան 20 հազար քաղաքացի:
Իրականում ինչպե՞ս են պարզ մարդիկ, անցորդները վերաբերվում այս նախաձեռնությանը, Aravot.am-ը զրուցեց «Սրբազան պայքարի» աջակից երիտասարդական խմբի անդամ Լիդիա Մանթաշյանի հետ:
-Այս նախաձեռնության կազմակերպիչները ակցիան իրականացնում են Երեւանի տարբեր հատվածներում: Ո՞ր թաղամասերն են համեմատաբար ավելի ակտիվ կամ պասիվ:
-Տարբեր գործոններ կան: Կախված է եղանակային պայմաններից, կախված է օրվա ժամերից, թե տեղում երբ ենք լինում: Կախված է նաեւ մեր սպասելիքներից: Եղել է, որ մեզ ասել են՝ չգնաք այսինչ վայրը, որովհետեւ, չգիտեմ՝ հարիր է այդպես ասել թե չէ, այնտեղ «նիկոլական» մասսա է, այնտեղի ժողովուրդը «նիկոլական» է: Օրինակ, պիտակավորել են Էրեբունի համայնքը, «Ռոսիա» կինոթատրոնի շրջակա տարածքը: Ասել են, որ եթե այդ տեղերը գնաք, շատ վատ է լինելու: Գնացել ենք, ու արտակարգ ընդունելություն են ցույց տվել: Էրեբունիում անգամ հյուրասիրություններով են մեզ դիմավորել: Մի խումբը կոնֆետ էր բերում, մյուս խումբը՝ թեյ, երրորդը՝ ջրեղեն եւ այլն:
Ասում էին՝ Աջափնյակում կարող է խնդիր առաջանա, վատ տեղ եք ընտրել: Բայց էլի շատ լավ են ընդունել: Մարդիկ գնում էին տուն, սուրճ պատրաստում ու բերում-հյուրասիրում էին: Մենք զգում ենք, որ հայ ժողովուրդը հասկացել է, որ Նիկոլ Փաշինյանը եւ իր սատելիտները մեր պետականության, մեր ժողովրդի թշնամին են: Մարդիկ լցված են նրանց նկատմամբ: Նույնիսկ զինվորականներ են եկել՝ քվեարկել: Շեվրոնները հանում ու քվեարկում էին: Ուղղակի մի բան էին խնդրում. իրենց չնկարել:
-Ակցիայի մասնակիցների մեջ միջին եւ բարձր տարիքի մարդի՞կ են շատ, թե՞ երիտասարդները:
-Երիտասարդների մեջ Նիկոլ Փաշինյանի իշխանությանը հարողների զանգվածն ավելի քիչ է: Երիտասարդները ավելի հականիկոլփաշինյանական են: Մեծահասակների մեջ, այո, հանդիպում են այնպիսիք, որոնք ասում են՝ մենք վստահում ենք:
Երիտասարդությունը, կարող եմ ասել, 90-ից ավելի տոկոսով չի ընկալում այս իշխանությունը որպես Հայաստանի Հանրապետության լեգիտիմ իշխանություն: Նույնիսկ դպրոցահասակ երեխաներ են գալիս իշխանությանը դեմ քվեարկելու: Դա ցուցիչ է, որ իրենց ընտանիքներում խոսում են ու դժգոհ են:
-Ու դպրոցականներին թույլատրո՞ւմ եք քվեարկել:
-Տեսեք: Այս քվեարկությունը իրավական ուժ չունի ու սա կարող է լինել դպրոցահասակ երեխաների կյանքի առաջին քվեարկությունը, որին իրենք ուրախությամբ ուզում են մասնակցել: Բայց մենք մի փոքր այլ կերպ ենք վարվում: Եթե երեխան, անգամ՝ մանկահասակ, ծնողի հետ է եւ ծնողը համաձայն է, որ իր երեխան քվեաթերթիկը գցի քվեատուփի մեջ, մենք այդտեղ ոչ մի խնդիր չենք տեսնում: Անգամ այդ երեխաներին չենք լուսանկարում կամ տեսանկարում առանց ծնողի թույլտվության:
-Շատերը թերթիկի վրա ինչ-որ մաղթանքներ են գրում: Դրանք չե՞ք առանձնացնում: Գուցե, հետագայում գրքի տեսքով տպագրե՞ք:
-Առաջին տասն օրվանից հետո, երբ արկղերը բացեցինք եւ ընթերցեցինք. մի մարդ եկավ, ներողություն խնդրեց՝ ասելով, որ մտքով չէր անցնում, որ գրառումները կարդացվելու են, դրա համար 18+ բաներ է գրել: Գրառումներն ընթերցվում են: Ուղղակի դրանց բովանդակությունը շատ վատ բանի մասին է վկայում: Մարդիկ այնքան են լցված, որ ներսում կուտակվածը ուզում են ինչ-որ ձեւով արտահայտել, նեղվածությունը ներսից հանել: Շատ վատ է, որ մեր երկրում կա իշխանություն, որին մարդիկ ուզում են նման խոսքերով բնութագրել: Մենք չենք ուրախանում դրանից: Բայց դա փաստ է:
Իսկ ինչ վերաբերում է դրանք հանրայնացնելուն, չի բացառվում, որ հետագայում «ամոթի պատ» ստեղծվի: Բայց, կրկնում եմ, չենք ուզում հրապարակվի, թե մարդիկ ինչ վատ բաներ են գրում այս իշխանության մասին: Այսինքն, հասարակությունը ինչքան լցված է այս իշխանության նկատմամբ:
Աշոտ ՀԱԿՈԲՅԱՆ
