Հերոսներն անմահ են

Մուշ Մհերի Հակոբյանը  ծնվել է 1999 թ. հունիսի 23֊ին ՀՀ Գեղարքունիքի մարզ,   Ծակքար գյուղական համայնքում ։  ։2005֊2013 թթ.  բարձր առաջադիմությամբ, սովորել է Ծակքար գյուղական համայնքի միջնակարգ դպրոցում,  պարգևատրվել է գովասանագրերով։  Հանրակրթական դպրոցին զուգահեռ զբաղվել է սպորտով։2018 թ. հունվարի 28֊ին զորակոչվել է ժամկետային պարտադիր զինվորական ծառայության։  Ծառայել է ԱՀ քաղաք Հադրութի ՊԲ ԶՈՒ N զորամասում։ 2020 թ. սեպտեմբերի 27֊ին բռնկված արցախ֊ ադրբեջանական 44֊օրյա պատերազմի ժամանակ մասնակցել է  Հադրութի  144֊րդ մարտական դիրքի պաշտապանության համար մղվող ռազմական գործողություններին։ Ճշտգրիտ հաշվարկների շնորհիվ խոցել է հակառակորդի չորս  զրահասայլ (տանկ)։  Անմահացել է սեպտեմբերի 30֊ին  հակառակորդի հերթական տանկային գրոհը կասեցնելու ժամանակ ,144֊րդ պաշտպանական  դիրքում հարազատ հայրիկի ներկայությամբ ։     Հուղարկավորված է  Ծակքար գյուղական համայնքի պանթեոնում,  ծնողների ցանկությամբ , այն ինչ պետք էր հուղարկավորվեր "Եռաբլուր" զինվորական պանթեոնում ։ Ծակքարի պանթեոնը,  կառուցվել  պետության կողմից ։   Մուշն ընկերասեր էր, նվիրված շրջապատին ,հարազատ մարդկանց։ Աչքի է ընկել  զենքերին տիրապետելու  կարողությամբ։ Եղել է  ավագին փոխարինող։  Երկու անգամ  արժանացել է  կրծքանշանի դիվերսիա հետ մղելու համար։ Մեծ երազանքներ ուներ,ուզում էր  ուսումը շարունակել բանակից հետո։

Անտանելի ծանր է և դժվար ամեն անգամ յուրաքանյուրիդ ծնողի ցավը տեսնելը,  ամենամեծ ցավը  այն սուրբ հողն է, որ մնաց թշնամուն։

Փառք ու պատիվ  բոլոր հերոսներին ։

Մերի  Հակոբյան